Hersenspinsels

Uren leren, nachten doorhalen, geen tijd voor mezelf en vooral heel erg veel stress: met deze gedachtes in mijn achterhoofd begon ik te leren voor mijn examens. Nu, drie weken en twee examens later, blijkt het allemaal hartstikke mee te vallen. Ik leer maar een paar uurtjes per dag, ik kan lekker op de bank zitten, ik kan een blogje tikken als ik daar zin in heb en ’s nachts lig ik gewoon lekker in mijn bed te slapen.

Natuurlijk is er wel stress, want het blijft toch in mijn achterhoofd spoken dat dit de examens zijn en daardoor de belangrijkste toetsen van mijn hele middelbare school-carrière. De stressmomenten zijn gelukkig maar kort en komen heel weinig voor, maar het liefst heb ik ze natuurlijk gewoon niet. Paps heeft -heel lief- een middeltje gekocht waardoor de stress vermindert (placebo of echt, het maakt me rustig.)

Nu het einde van het jaar toch wel redelijk dichtbij komt, begint het terugbladeren in mijn agenda, iets wat ik eigenlijk altijd wel doe. Mijn agenda is eigenlijk een soort van dagboekje. Naast huiswerk vul ik mijn agenda met uitspraken, foto’s, to-do-lijstjes en andere (leuke) afspraken.

Het eerste wat me opvalt als ik de eerste paar weken van dit schooljaar bekijk, is de hoeveelheid huiswerk. Mij werd altijd verteld dat het examenjaar redelijk rustig was. Weinig huiswerk, weinig leren en vooral herhalen. Ja doei.

Oké, deze uitspraak heeft wat uitleg nodig. Voor Nederlands moesten we dit jaar een betoog schrijven en deze moest je afsluiten met een zogenaamde ‘uitsmijter’: een pakkende zin die de lezer zou onthouden. Het oefenbetoog moest gaan over het ongeluk met de monstertruck dat eerder die maand had plaatsgevonden. Tijdens een gezellig avondje met een vriendin van mij en haar vriendje, kwam haar vriendje met deze uitsmijter. Ondanks het feit dat het misschien niet een hele passende uitsmijter is, aangezien het ongeluk erg serieus was (er zijn immers mensen bij overleden, wat natuurlijk heel erg is), heb ik wel moeten lachen. Oh, even voor de duidelijkheid: nee, ik heb deze uitsmijter niet gebruikt, hoor.

Ook kwam ik tijdens het doorbladeren wat zenuwslopende momentjes tegen, zoals deze operatie. Over de operatie zelf zal ik niet heel veel details geven (het is namelijk een lang verhaal), maar ik kan je wel vertellen dat het een periode vol met stress was. Ik was bang voor de prikken -ik krijg al kriebels bij het horen van het woord ‘naald’- en ik was bang voor de narcose. Gelukkig is alles helemaal goed gegaan.

En toen was er de periode waarin ik een tattoo wilde. Deze notitie komt vaker terug in mijn agenda, maar ik heb hem nog nooit door kunnen strepen. Nog steeds wil ik graag een tattoo, maar ik durf de tattooshop echt niet te bellen. Heeft iemand van jullie toevallig een tattoo? Doet het pijn?

Dit jaar was ook het jaar waarin ik mijn vervolgstudie moest kiezen. Ik ben naar open dagen gegaan en naar meeloopdagen en uiteindelijk heb ik gekozen voor de studie Toegepaste Psychologie aan de HvA (Hogeschool van Amsterdam).

De kerstdagen versieren is echt een traditie van mij en een vriendin. We plakken plaatjes en tekenen de weken vol. We  proberen de weken rond Kerst altijd heel erg gezellig te maken, omdat dit een tijd is die we allebei heel erg leuk vinden. Deze pagina’s zijn altijd sowieso mijn favoriete pagina’s in mijn agenda. De vrolijkheid en gezelligheid straalt er vanaf!

Helaas waren de toetsweken er ook nog.. (foto is inclusief een hele diepe uitspraak van een vriendin van mij: No people is the same. Wie spot de fout?)

En de uitspraken blijven maar komen. Dit was een uitspraak van één van mijn voorgaande aardrijkskunde-leraren die ik me plotseling weer herinnerde. En ja, op deze foto staat ook 14 februari afgebeeld. En nee, ik had inderdaad geen date (of telt een Primark-date met mams ook?)

In april hadden we de jaarlijkse volleybalmarathon op school. Bij deze marathon zit je 24 uur op school met alle examenklassen en speel je volleybal voor het goede doel. Je speelt partijtjes van ongeveer 10 minuten en de rest van de tijd kan je gewoon doen wat je wil. Zo gingen wij levend stratego doen, Sims spelen en tosti’s maken. Op een klein instortmomentje om 3 uur ’s ochtends heb ik het de volle 24 uur volgehouden. Trots!

Voor de studie Toegepaste Psychologie moest ik meedoen aan een decentrale selectie. Deze had ik in april en ik heb de uitslag nog niet binnen. Voor mijn gevoel ging de toets goed, dus ik hoop dat mijn gevoel een beetje klopt. Spannend..

Deze dag heb ik helaas nog niet gehad, maar dit komt er wel heel snel aan. Op 11 juni krijg ik de uitslag van mijn examens en kan ik mijn voorlopige cijferlijst ophalen op school. Omdat mijn School Examen cijfers vrij hoog waren weet ik bijna zeker dat ik geslaagd ben, maar -snel even afkloppen- je weet maar nooit. Nog vier examens en dan heb ik ze allemaal weer gehad.

Over twee weekjes ga ik naar Barcelona en ik ga proberen om daar optimaal te genieten en daar alle rust te pakken die ik nodig heb voor ik weer in het normale leven word gegooid en word geconfronteerd met school en studie. Tot die tijd probeer ik me nog niet bezig te houden met de uitslag en met mijn vervolgstudie. Nu nog eventjes knallen tijdens de examens en dan eindelijk even rust.

Wat ga jij de komende weken doen?

Untitled

 

Advertenties

21 gedachtes over “Hersenspinsels

  1. Wat leuk dat je toegepast psychologie wilt gaan doen: ik hoop dat je bent geslaagd voor die toets en lekker aan jouw toekomst kunt gaan bouwen ❤ Wat gaaf trouwens dat je lekker naar Barcelona gaat. Ik ben dol op Barcelona, is zo'n heerlijke stad hihi 😉 Dus dat wordt denk ik wel genieten, vooral van het lekkere weer. Even alle stress van je af laten glijden, dat moet wel goed komen 😉 X

    Liked by 1 persoon

    1. Bedankt voor je reactie! Ik ben echt heel erg benieuwd naar Barcelona. Ik wil er nog niet te veel over opzoeken, omdat ik ook wil dat het nog een beetje nieuw blijft. Dat maakt het extra spannend en avontuurlijk 🙂

      Like

  2. Succes met de examens!! Leuk dat he toegepaste psychologie gaat doen… toen ik maatschappelijk werk studeerde op de hva starte deze studie toen ik in het laatste jaar zat bij ons in het gebouw met 1 klasje hihi. Het zal nu wel wat groter zijn geworden een aantal jaren later. Ik heb 3 tartoo’s. Van 2 (op mn arm en onder mijn nek) voelde ik amper iets. Beetje kieteld gevoel. In mijn nek duurde het inkleuren wat lang wat voelde als schrapen met je nagels op je huid. Die op mijn voet was wel even tandjes bijten. Die voelde ik wel maar echt heel pijnlijk was het nou ook weer niet. Ik heb wel een joge pijngrens. Ik denk echt dat het voor iedereen verschillend is. Toen ik voor het eerst ging was ik met 2 vriendinnen. Ik wilde per se als eerst omdat ik bang was dat ik het niet meer zou doen als ik te lang moest wachten. Het viel mij reuze mee. Mijn vriendin die na mij ging liet iets anders op dezelfde plek zetten en zij werd juist misselijk en had veel pijn.. XoXo Olivia 💕

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s