Persoonlijk | (Jeugd)sentimenten

Soms heb ik zo’n periode waarin ik alleen maar kan denken aan vroeger. Ik bekijk foto’s, lees oude dagboeken terug of ik bekijk filmpjes die ik nog op mijn computer vind. Meestal wordt zo’n periode veroorzaakt doordat iemand praat over vroeger of doordat ik, zoals vandaag dus gebeurde, een liedje hoor dat ik vroeger altijd luisterde. Dan beginnen de herinneringen te komen. Sommige herinneringen zijn leuk, andere herinneringen zijn juist verdrietig. Raar eigenlijk, hoe herinneringen je humeur zo kunnen beïnvloeden.

Het liedje dat is vanmiddag luisterde was ‘Sweet Goodbyes’ van Krezip. Dit liedje kwam uit in de laatste maanden van de eerste klas en doet mij daardoor erg aan die tijd denken. Dat was de tijd dat ik voor het eerst echt verliefd werd, de tijd dat ik afscheid moest nemen van klasgenootjes die het volgende jaar niet meer bij mij op school zouden zitten en de tijd waarin ik heel erg veel leuke dingen heb gedaan. We gingen vaak met de klas naar het zwembad en we hadden vaak klassenfeesten. ‘Sweet Goodbyes’ was het ultieme nummer om op te ‘schuifelen’ en dit is natuurlijk als 13-jarige erg spannend om te doen met degene die je leuk vindt. Het liedje vind ik nog steeds heel erg mooi om te beluisteren en telkens als ik het hoor moet ik weer terugdenken aan die tijd en krijg ik een gevoel dat ik niet kan plaatsen. Blij, omdat het een mooie tijd was. Niet blij, omdat het over is. Het is geen slecht gevoel. Ik kan het gewoon niet plaatsen.

Ik heb dit overigens niet alleen met liedjes, maar ook met bijvoorbeeld films of series. Één film waarbij ik dit heel sterk heb is De Leeuwenkoning (The Lion King). Deze film heb ik vroeger zó ongelooflijk vaak gezien en elke keer als ik de film kijk moet ik ook weer denken aan vroeger. Deze film haalde altijd veel verschillende emoties bij mij omhoog en als ik alleen al aan de film denk, voel ik deze emoties weer. Verdriet, als de vader van Simba doodging. Blijdschap, als Timon en Pumba weer iets grappigs deden. Spanning, op het moment dat Simba en Nala naar het olifantenkerkhof gaan. Geweldig toch, dat een film zoiets met iemand kan doen? Al die emoties laten voelen? En dat zelfs na al die jaren.

Maar goed. Genoeg gezeurd over gevoelens en vroeger. Nu is het tijd om weer met mijn aandacht naar deze tijd te gaan. Daar is zeker niks mis mee, maar ik ben vast niet de enige als ik zeg dat ik soms dingen van vroeger mis.

Liefs, Claire

Advertenties

2 gedachtes over “Persoonlijk | (Jeugd)sentimenten

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s